به گزارش «سراج24»، در سالهای اخیر که پیرامون چرایی برخی ناکامیها در سیاست خارجی مورد پرسش خبرنگاران و عامه مردم قرار میگرفتم همواره تاکید داشتم که سیاست خارجی، ادامه سیاست داخلی یک کشور است؛ پس دیپلماسی موفق زمانی ایجاد میشود که دولت در موضوعات داخلی کشور خود، موفق عمل کند و مورد حمایت قاطبه مردم، تشکلهای سیاسی و نخبگان قرار گرفته باشد.
در گفتوگوهایی که بهویژه با روزنامه «شرق» داشتم، یادآوری کردم که تعریف از دیپلماسی «کارآ» و «پویا»، عبارت است از گسترش رابطه با همه کشورها و سازمانهای بینالمللی که نتیجه محتوم آن، ساخت «وجاهت بینالمللی» برای کشور است. این مهم، زمانی امکان وقوع دارد که در داخل کشور، توسعه سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، آزادیهای سیاسی و رعایت حقوق شهروندی مورد توجه قرار گیرد. راهبردهای اساسی در دیپلماسی، «تشنجزدایی» و «اعتمادسازی» است.
وقتی یک رییسجمهور و سکانداران سیاست خارجی او با این راهبرد قدم به میدان تعاملات جهانی میگذارند، خارجیها به صرف شعار به این نمایندگان اعتماد نمیکنند. همانگونه که در سالهای اخیر نیز سخنانی در قالب شعار درباره محدودیتنداشتن برای رابطه با کشورها و ملتها عنوان شد اما واکنش مثبت جهانی را برنیانگیخت. عمده دلیل این عدمتوفیق آن بود که طرفهای خارجی نخست به عملکرد داخلی دولت، مینگرند. نمود توسعه سیاسی، انتخابات با قواعد روشن دموکراسی است که خوشبختانه در روزهای اخیر، شاهد آن بودیم. رقابتی سالم برگزار شد و رییسجمهور منتخب مردم، معرفی شد.
نتیجه این اقدام، گشودهشدن درهای جامعه جهانی به روی ایران است که انتخاب آقای روحانی، این مهم را به ارمغان آورده است. این انتخابات میتواند امکان تکرار فضای جهانی پس از دوم خرداد76 را فراهم سازد. در آن زمان دبیرکل وقت سازمان ملل گفت: «انتخابات در ایران، یک موضوع سیاسی داخلی نیست بلکه موضوع مهم بینالمللی است.» وی ادامه داد که انتخابات دوم خرداد، به گونهای برگزار شده که در آزادترین کشورها برگزار میشود. انتخابات 24 خرداد نیز به جز تاثیرات داخلی، در جامعه بینالملل موثر واقع شده و برخلاف آنچه گفته میشد حاکمیت به دنبال فرد دیگری است، این انتخاب مردم بود که بهعنوان رییسجمهور منتخب، اعلام شد.
در چنین شرایطی، شخصیتهای بینالمللی، وزرای خارجه، روسای جمهور و کسانی که در جامعه جهانی صاحب جایگاه معتبر هستند، پیامهای تبریک خود خطاب به ملت و رییسجمهور منتخب را با احترام، ابراز میکنند. نکته مهم دیگر اینکه در این انتخابات، شخصیتهای مهمی نقش داشتند که در راس آنها باید از جناب آقای خاتمی نام برد. نام خاتمی و هاشمی برای جامعه جهانی، بهعنوان شخصیتهای قابل اعتماد و احترام جمهوری اسلامی، شناخته میشود. آقای خاتمی در 9 ماه اخیر، زحمات زیادی را متحمل شد تا این انسجام شکل گیرد. حمایت آقای هاشمی نیز موثر افتاد و خلاصه اینکه عقلانیت و توسعه سیاسی ابتدا در اصلاحطلبان دیده شد و با اقدام ارزشمند و الگوساز جناب عارف به اوج رسید و با اقبال عمومی مواجه شد.
نکته پایانی را نیز به مواضع خود آقای دکتر روحانی در شعارها و مناظرههای انتخاباتی اختصاص میدهم. علاوه بر این، جامعه بینالملل به دلیل مذاکراتی که ایشان در دوره اصلاحات در موضوع هستهای داشت، به خوبی او را میشناسد. آنها میدانند منتخب ملتمان ضمن پایبندی به منافع ایران، به دنبال روش معقول و دستیابی به توافقاتی برپایه «برد – برد» از طریق مذاکره و تعامل است تا علاوه بر حفظ منافع و حقوق ایران، ابهامات بینالمللی در بحث هستهای را نیز برطرف سازد.
